نزدیکـی حوزه مرو ی بـه عرصه‌هـای تصمیم‌سـاز ی حکومتـی، پیونـد عمیـق بـا نخبـگان دانشـگاهی و فرهنگی، و تعامل مـداوم با الیههای مختلـف جامعـه، میتوانـد ایـن مدرسـه را بـه یـک نهـاد منحصـر به‌فـرد در نقشـه حوزه‌هـای علمیـه بـدل کنـد. طلبـه جوانـی را تـصور کنیـد کـه از حجـره خـود در مدرسـه مرو ی بیرون می‌آیـد و چنـد قـدم بهارسـتان، مناظرههـای آن‌سـوتر ، خـود را در میـان مذا کـرات سیاسـِی داغ دانشـگاه، و هیاهـوی خیابـان ولی‌عصـر می‌یابـد. ایـن هم‌جـوار ی مکانـی، بـه مثابـه بسـتری طبیعـی بـرای ایجـاد ارتباطـی دوسویـه میـان حوزه و جامعـه اسـت؛ ارتباطـی کـه بـا طراحـی و راهبـری هوشـمندانه، می‌توانـد رونـد بازآفرینـی جایـگاه حوزه در معـادالت فکـری و فرهنگـی کـشور را تسریـع بخشـد.